| Anteny | Maszty | Zestawy | MikroTik | Urządzenia | Zasilanie | Konektory i kable | Światłowody | LAN | więcej... |
Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE) - międzynarodowa organizacja odpowiedzialna za wprowadzanie nowych standardów w elektronice - pod koniec roku 2009 ratyfikowała standard sieci radiowych 802.11n. Prace nad standardem i jego ratyfikacją trwały od roku 2002. Standard 802.11n wprowadza wiele poprawek znacznie zwiększających niezawodność, zasięg oraz ogólną przepustowość połączeń bezprzewodowych. Na rynku już od kilku lat są dostępne rozwiązania 802.11n, zgodne z założeniami Draft 2.0, jednak wielu administratorów wstrzymywało się z wdrażaniem sieci bezprzewodowych opartych na tym pre-standardzie, obawiając się, że nie będą one zgodne z finalną jego wersją. Ze względu na to, że ostateczna wersja standardu 802.11n nie wprowadza żadnych obowiązkowych funkcji w stosunku do powszechnie przyjętej wersji draft 2, urządzenia zgodne z draft 2 z powodzeniem mogą być używane w sieciach 802.11n bez jakichkolwiek aktualizacji oprogramowania.
Celem rozpoczęcia prac nad standardem 802.11n było drastyczne zwiększenie realnej przepustowości urządzeń bezprzewodowych. Realizacja tego celu poza zapewnieniem wyższych prędkości transmisji (szybsza warstwa fizyczna) wymagała zminimalizowania pozostałych elementów łączności bezprzewodowej stanowiących narzut (bardziej efektywna warstwa MAC). Kluczowymi technikami realizującymi powyższe cele w sieciach bezprzewodowych 802.11n są:
